Main image
۴م دی
۱۳۸۷
written by لیتل انجل

ایران من ایران من جانم فدایت
کل زمین و آسمانها خاک پایت
ایران من، ایران من، روح و تن من
سبز و سفید و سرخ تو پیراهن من

tehran-870617

دیشب شدیدا دلم میخواست تو خیابونای تهران قدم بزنم به یاد قدیما سر صبح تو برف یا بارون دلم میخواست برم تو شلوغی ولیعصر و انقلاب ، هفت تیر و فردوسی ……..  هر چی گشتم حتی چند تا عکس درست حسابی هم پیدا نکردم که درمون دل تنگ باشه … افسوس !
من اگر خسته ام خالی از سیاهیم
بر زبان بسته ام در دل رهاییم
قصه هایم پراز روزگار کودکی است
تشنه ی وصل و بیگانه با جداییم

پ. ن  : این روزا باز دلم شدیدا تنگه خونه است ، باز هر شب ایرانم ، باز هر شب تو کوچه پس کوچه ها دلتنگی پرواز میکنم و گاه گم میشم بدون یافتن راه

پ . ن : البته امروز صبح پوریای عزیز لطف کرد و  این سایت رومعرفی کرد که هنوز فرصت نکردم خیلی توش بچرخم

با ربط : نمیخواستم اولین پست رسمیم دلتنگی باشه ولی چه کنم که این روزها همه وجودم تو ایران پرواز میکنه !

۳ نظر

  • ایران‌ام، آنجل‌اش آرزوست به علی. خودش بهم گفت :) )

    #

    ولی‌عصر رو خیلی پایه‌ام. وطن من فقط همون خیابون است ولاغیر.

    #

    فکر نمی‌کنم من خوب درک کنم این نوع دل‌تنگی رو مگر همون ولی‌عصرش رو
    ============
    لیتل انجل : رویا جون مهربونم همون ولی عصر رو در نظر بگیر برو تا ته ببین دلم چقدر میتونه تنگ باشه :*

    • پس قول یک گردش در کتاب فروشی‌های انقلاب را ازت میگیرم آنجل خانم. هر وقت شد مهم نیست. فقط یک روز در ایران :)

      ===========
      لیتل انجل : لطف دارین جناب فتحی

      • باز هم مبارکه. :)

        ============
        لیتل انجل : ممنونم رفیق ! چاکریم :)

        *

        * (بقیه نخواهند دید)