Main image
۱۲م دی
۱۳۸۷
written by لیتل انجل

کاش آدما یه جور دیگه با همدیگه دوست میشدن وقتی به هم میرسیدند یه جور دیگه می خندیدند
کاش آدما یه جور دیگه با هم دیگه حرف میزدند وقتی که حرفشون میشد یه جور دیگه داد می زدند
کاش آدما بلد بودند موسیقی زندگی رو وقتی با هم میرقصیدند یه جور دیگه ساز میزدند
کاش آدما با هم دیگه صادق و بی ریا بودند وقتی به هم می رسیدند مثل تو قصه ها بودند
کاش آدما بلد بودند که چه جوری شنا کنند تو دریای زندگیشون دسته ماهیها بودند
کاش آدما قصه آسمونو از بر میشدند تو شبهای تاریکشون مثل ستاره ها بودند
کاش آدما میفهمیدند زندگی دو روزرو اون وقت برای همدیگه بی شک یه سر پناه بودند

پ . ن اگه بخوام همه کاش های تو دلم رو بنویسم روزها زمان میبره فقط کاش …….. کاش … کاش… و دیگه هیچ !

پ . ن تر : امیدوارم تو سال جدید همه دوستی ها محکم ترشه و دشمنی ها از بین بره و آدما یادشون باشه از محبت خارها گل میشود..

یک نظر

  • خیلی سخت و دشوار رسیدن به چنین دنیایی ، متاسفانه باید بگم که غیر ممکنه ! ولی خب … یک آرزو هست و … آرزوی منم همینه ! به امید چنین روزی پاینده باشی رفیق

    *

    * (بقیه نخواهند دید)