آموخته ام که سکوت تنها درسی است که ماخیلی دیر یاد می گیریم.

آموخته ام که به خودم احترام بگذارم.

آموخته ام که این ترس از مشکلات است که انسان را می کشد نه خود آنها.

آموخته ام که حفظ کردن، دشوارتر از پیدا کردن است.

آموخته ام که آزاد باشم.

آموخته ام که نگذارم عصبانیت بر من چیره شود.

آموخته ام که نمی توان یک باره همه چیز را تغییر داد.

آموخته ام که خونسرد باقی بمانم.

آموخته ام که آرامش نعمت بزرگی است، اگر قدر بدانیم.

آموخته ام که یک طرفه به قاضی نروم

آدمه دیگه گاهی دلش میخواد فریاد بزنه ، گاهی به شدت عصبانی میشه ، گاهی هیچی آرومش نمیکنه ….هممون قطعا لحظاتی تو زندگی داشتیم که همچین حالتی بهمون دست بده …. من اما تواین حالات نمیدونم چرا همیشه یادم میفته که باید ممنون مادری باشم که بهم یاد داد چطور میشه تو بدترین شرایط هم خونسرد بود … ” فقط از محیط دور شو و کمی تو هوای آزاد قدم بزن ” این نصیحت آویزه گوشم مونده و امروز بعد سالها گاهی هم میرم رانندگی و کلی با انرژی و خوشحال برمیگردم و بعد دنیا دوباره خوشرنگ و دوست داشتنی میشه








پ . ن : امروز سر کار مسئله ای پیش اومده بود و من باید به شدت عصبانی میشدم و داد و بیداد میکردم اما مثل همیشه رفتار کردم ، رفتم یه کم قدم زدم برگشتم و نشستیم و حرف زدیم و بماند که یه ۷-۸ ساعت باید بعدا روی خرابکاری همکار جان کار کنم اما خب موضوع حل شد بالاخره ! بعد آخر وقت همکار هندیم اومده میگه من گفتم تو دیگه امروز حتما منفجر میشی و منتظر یه طوفان بودم .. تو عصبانی نمیشی هیچوقت ولی خداااااااااا اون روزو نیاره که عصبانی شی ) ( فکر کنم تو این ۵ سال که همکاریم من یه بار عصبانی شدم و زهر چشم گرفتم ازش :دی … منم گفتم نه بابا اون مال جوونی ها بود دیگه ازمون گذشته و هر دو خندیدیم

پ. ن تر : زندگی زیباست اگه زیبا ببینیش