۳۱م فروردین
۱۳۸۸
پ .ن :
بعد میرسی به یه جایی که دیگه خواب نیست کابوسه و با همه وجود میخوای یکی از خواب بیدارت کنه و شایدم بالاخره یه روزی بیدار شی اما بازم یه روزایی همین کابوسه میاد سراغت و همه تاریخچه زندگیتو میبره زیر سوال … همه بودن ها و نبودن هاتو همه خاطرات تلخ و شیرنیتو همه حسای جدید و روزای تازتو بعد میمونی ………..میمونی و میمونی……. فقط میمونی …. همین دیگه !
پ. ن تر : این روزها بخش های زندگیم رو گم کردم انگار