Archive for اردیبهشت ۱۱م, ۱۳۸۸

در تمام ِ شب چراغی نیست .
در تمام ِ شهر
نیست یک فریاد .




ای خداوندان ِ خوف انگیز ِ شب پیمان ِ ظلمت دوست !
تا نه من فانوس ِ شیطان را بیاویزم
در رواق هر شکنجه گاه ِ پنهانی ِ این فردوس ِ ظلم آیین ،
تا نه این شب های بی پایان ِ جاویدان ِ افسون پایه تان را من
به فروغ ِ صد هزاران آفتاب ِ جاودانی تر کنم نفرین ،
ظلمت آباد ِ بهشت ِ گندِ تان را ، در به روی من
باز نگشایید!




…..
زبان ام در دهان بسته است !




“او ” سخن نگفت ،
دندان خشم بر جگر خسته بست و رفت …….
رفت ………..
















پ . ن : امروز” در دور دست …… “دختری”را به دار آویختند.” ، کودکی …… رفت


* بخش هایی از “لعنت” اثر شاملو