Archive for دی ۱۶م, ۱۳۸۷

گاهی دلتنگی های آدمی رو حتی باد هم ترانه ای نمیخونه……..






وقتی گاهی من و دل تنها می شیم
حرفهای نگفتنی را میشه دید
میشه تو سکوت بین ما دوتا
خیلی از ندیدنی ها رو شنید

از صبح با احسان خاطره ورق میزنم و همه وجودم پر میشه از خاطرات سالهای قبل و اینکه چقدر همیشه زود دیر میشه ….








این روزا روزای خاصین یادت هست ؟ میدونم که اینجا رو نمیخونی و میدونم شاید حتی یادت نیست ….. خوبه که آدما بتونن فراموش کنن …

پ . ن : گاهی باید فقط احسان گوش داد و دیگه هیچ ……..

.
.
.
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته