موسیقی

۱۱م بهمن
۱۳۹۰
written by لیتل انجل

مثل باد سرد پاییز
غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد
رگ و ریشه هام سیاه شد
تو تنم جوونه خشکید
اما این دل صبورم
به غم زمونه خندید

من دیگه رو پام میمونم
منو از تنم بگیری
تو ترانه هام میمونم
اگه زندگی عذابه
یه حباب روی آبه
من به گریه ها میخندم
میگم این همش یه خوابه

Previous
Next