سال ۱۳۸۹ مبارک

ای نشسته تو درین خانه پر نقش و خیال
خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو …….




رفتم ، رخت بردم ، هیچ نخواهم گفت …… که شاید روزی سکوت سرشار از ناگفته ها گردد و رفاقت و اعتماد جایگاه خود بازیابد ………

۱٫ ما، گروهی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، برخوردهای خشونت‌آمیز و سرکوب‌گرانه‌ی حکومت ایران در مواجهه با راه‌پیمایی‌ها و گردهم‌آیی‌های مسالمت‌آمیز و به‌حق مردم ایران را به‌شدت محکوم می‌کنیم و از مقامات و مسئولان حکومتی می‌خواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را که بیان می‌دارد «تشکیل‏ اجتماعات‏ و راه‌پیمایی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‌شرط آن‏‌که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد، آزاد است» رعایت کنند.
۲٫ ما قانون‌شکنی‌های پیش‌آمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غم‌انگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام می‌دانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه داده‌اند، تخلف‌های عمده و بی‌سابقه‌ی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری مجدد انتخابات هستیم.
۳٫ حرکت‌هایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامه‌نگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آن‌ها، قطع شبکه‌ی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمی‌تواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت کرده، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کم‌تر شود.


پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعه‌ی بزرگ وبلاگ‌نویسان ایرانی






Statement by a group of Iranian bloggers about the Presidential elections and the subsequent events


We, a group of Iranian bloggers, strongly condemn the violent and repressive confrontation of Iranian government against Iranian people’s legitimate and peaceful demonstrations and ask government officials to comply with Article 27 of the Islamic Republic of Iran’s Constitution which emphasizes “Public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam




We consider the violations in the presidential elections, and their sad consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask for a new election




Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists, censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the government


A part of the large community of Iranian bloggers
June 26, 2009

احساسم به روی کاغذ نمی آید،
آنقدر دلتنگ تو هستم
که جز گریه کردن مرحمی نمی یابم.
تو بگو…!
راهی به جز گریستن؟
تنهاییم را چگونه بنویسم؟
چگونه برات معنایش کنم؟






نگفتی راهی به جز گریستن؟
سراغ داری؟

پ . ن : کاش این روزها زودتر به سر بیاد … کاش این دلتنگی ها و دلواپسی ها تموم شه … کاش این اشک ها تمومی داشته باشن
* گفته بودی رسد صبح امید از راه …… چند شبانه روزه منتظر صبح امیدم … کجاست؟؟

این آهنگهایی که قرار بود بخش های خوب زندگیمون باشه خاطرات همراهش ، حالا فقط درد میاره و بی اختیار یادت صورتم رو خیس میکنه

گفته بودی رسد صبح امید از راه یادت هست؟
گفته بودی همین جمعه رو بگذرونیم یادت هست؟


گذروندیم این جمعه رو و جمعه بعد هم رسید …
او نرفت و تو نیستی رفیق شفیق
حالا فقط خاطرات رو ورق میزنم و هر کلامی و هر لحظه ای تو رو یادم میاره که نمیدونم کجایی و در چه حال و سینه لبریز از خشم سنگ دلانی میشه که خدا رو هم بنده نیستند !




کجاست مریم ناجی، مریم پاک، چرا به یاد این شکسته تن نیست …..
تو رگبار هراس و بی‌پناهی، چرا دامن سبزش چتر ما نیست
















پ . ن : خسته ام .. تلخم و نگران … سخته از دور نظاره گر باشی و کاری از دستت بر نیاد خیلی سخت … دلتنگم از این روزها … از این روزگار و بازی های زمونه




* چقدر این ترانه ها رو با هم گوش کردیم که حالا بزرگترین نوستالژی وجود این آهنگ ها یاد توست رفیق … کاش زودتر بیایی و این انتظار تموم شهر

گاهی کلمات کم میارن برای بیان حال و روز و احساست …. فقط میبینی ، میخونی ، میشنوی و اشک میریزی

وقت بیداری سیمرغ
فصل سرخ هم صداییست
خشم سوگوار مرد و
راهی صبح رهاییست
شیشه عمر سیاهی
خشم تو
بغض منه
نازنین داغ دارم
تو بزن که بشکنه …
وقتشه که بشکنه …..

این ویدئو هم برای رسیدن صدامون به دنیا کار خوبی بود به نظرم

تویی که اینجارو میخونی
تویی که به خودت حق میدی هر قضاوتی در مورد دیگران بکنی
تویی که دنبال مخاطب خاص پستایم میگردی بدون آگاهی از اینکه اینجا مخاطب خاصی نداشته و ندارد

تویی که ….
بله تو ! برای اولین بار اینجا یک مخاطب خاص دارد و تو آن مخاطب خاص هستی
بله تو !




این صفحه سکوت برای توست ……..


دیگر بار سکوت میکنم بلکه سرشار از ناگفته هایی باشد که در محبس دل حبسشان میکنم


( عکس )

دیگه کابوس زمستون نمی بینی

توی خواب گلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهره تو نمی سوزونه
جای سیلیای باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمیشی با نگرونی
یا با تردید که بری یا که بمونی

رفتی و آدمکارو جاگذاشتی
قانون جنگل و زیر پاگذاشتی

اینجا قهرن سینه ها با مهربونی
تو، تو جنگل نمی تونستی بمونی

دلتو بردی با خود به جای دیگه
اونجا که خدا برات لالایی میگه

میدونم میبینمت یه روز دوباره

توی دنیایی که آدمک نداره

( + )


تمام شد …..کاش مرگ برای همه به همین راحتی میرسید ……دلتنگم و دلتنگ خواهم موند تا ابد ……… دلم سیاه پوش خواهد موند به یاد چشمانی که از من گرفتی

پ . ن : مدت هاست که همه چیز تموم شده رفیق … شاید فقط پس لرزه ای بود از زلزله ای که روزی به ارکان قلب و روحم افتاد… جای نگرانی نیست مشغول بازسازی مخروبه هایم هستم این روزها …

( + )